نقص سپتوم دهلیزی
Atrial Septal Defect
(ASD)

 

 ASD چیست؟

 ASD نقص یا سوراخی در دیواره جداکننده (سپتوم) دو دهلیز است. هر کودکی با سوراخی بین دو دهلیز متولد میشود. این موضوع در واقع یک ساختمان طبیعی در دوره جنینی و برای پرهیز عبور خون از ریه ها است. بعد از تولد نیازی به باز بودن آن نیست لذا طی چند هفته بسته شده یا بسیار کوچک میشود. ASD چه تأثیری بر قلب میگذارد؟
بطور طبیعی حفرات سمت راست قلب خون را صرفا به ریه و حفرات سمت چپ صرفا به بدن میفرستند. در حضور ASD خون از دهلیز چپ و از طریق سوراخ به دهلیز راست و ریه ها میرود. اگر ASD بزرگ باشد خون اضافی بیشتری به ریه ها رفته و باعث میشود قلب و ریه ها بیشتر و سخت تر کار کنند، لذا بتدریج قلب و ریه آسیب می بینند. باید دانست که برخی از افراد سالم همچنان سوراخ کوچکی بین دو دهلیز دارند که به Patent Foramen Ovale (PFO) معروف است. علت پیدایش ASD مشخص نیست اگرچه عوامل ژنتیکی ممکن است در این امر مؤثر باشند.

 

ASD چه تأثیری بر سلامتی فرد دارد؟

بسیاری از بیماران دارای ASD هیچگونه علامت یا شکایتی ندارند. اگر سوراخ کوچک باشد، تضاهرات بالینی نخواهد داشت و ممکن است صرفا سوفل قلبی (صدای اضافه که با کمک گوشی پزشکی شنیده میشود) داشته باشند. اگر سوراخ بزرگ باشد، بویژه در افراد بزرگسال، تنگی نفس در فعالیت یا تپش قلب خواهند داشت. همچنین به علت خون بیش از حد در ریه ها، فرد مستعد عفونتهای تنفسی میشود. با گذر زمان و طی سالها بتدریج عروق ریه دچار آسیب خواهند شد.

 

ASD چگونه درمان میشود؟

اگر سوراخ کوچک باشد نیاز به جراحی یا درمان دیگری نیست. برخی از سوراخهای کوچک در دوران شیرخوارگی خود بخود بسته میشوند. هیچگونه دارویی نیست که باعث تسریع بسته شدن یا کوچک شدن ASD شود.
اگر سوراخ بزرگ باشد، لازمست برای پیشگیری از بروز عوارض بسته شود. بهتر است درمان ASD در اوایل کودکی باشد، اگرچه کشف ASD در فرد بزرگسال موضوع درمان را منتفی نمی کند بطوریکه بزرگسالان نیز از بستن ASD سود میبرند.
بستن ASD با جراحی یا روشهای غیر جراحی است. با جراحی هرگونه ASD قابل ترمیم است و نیز اگر ضایعات دیگر قلبی همراه باشد باید با جراحی درمان کامل را انجام داد. نتیجه درمان با هر دو روش فوق بسیار خوبست.

 

مراقبتهای پس از درمان چگونه است؟

در کودکان پس از درمان مراقبت خاص اعمال نمیشود. ممکن است به مدت کوتاهی محدودیت فعالیت داده شود. در بزرگسالان نیز اگر افزایش فشار ریوی در کار نباشد، وضعیت مانند کودکان است. در غیر اینصورت لازم است درمانهای دارویی برای پیشگیری از نارسایی قلبی و نیز پیشگیری از لخته شدن خون تا مدتی ادامه یابد. دادن آنتی بیوتیک برای پیشگیری از اندوکاردیت در جریان اعمال دندانپزشکی معمولا تا شش ماه پس از درمان ASD توصیه میشود و از آن پس ضرورتی ندارد.

 

ASD و بارداری:

اگر قبلا ASD بطور کامل بسته شده باشد، بارداری خطری ندارد. در خانمی که ASD دارد ولی افزایش فشار ریوی ندارد، بارداری معمولا خطر اضافه ای ندارد. البته در حضورASD بزرگ ممکن است طی بارداری علایم نارسایی قلبی بروز کند که چنانچه زود درمان طبی شروع شود، قابل کنترل است.

آینده بیمار ASD :

در بیمار درمان شده معمولا نیاز به جراحی یا آنژیوگرافی بعدی نیست مگر آنکه قسمتی از سوراخ باز مانده باشد که این امر نادر است. بطور کلی فرد درمان شده مانند فرد سالم به زندگی خود ادامه خواهد داد.